GERBERT DE HORNAU Martinho, abade beneditino, nascido a 12 de agosto de 1723 em Horb, sobre o Neckar, no atual Württemberg, morto na abadia de São Brás a 13 de maio de 1793. Fez seus primeiros estudos em Ehingen, depois em Friburgo-em-Brisgau, com os jesuítas, e, aos doze anos de idade, foi levado ao mosteiro de São Brás, na Floresta Negra. Alguns anos mais tarde, ali revestiu o hábito beneditino, a 28 de outubro de 1736: depois de um ano de noviciado, ali fez profissão. Ordenado sacerdote a 30 de maio de 1744, foi quase imediatamente encarregado do cuidado da biblioteca. Percorreu a Alemanha, a Itália, a França, entrando em relações com os sábios desses diversos países.
A 15 de outubro de 1764, foi eleito príncipe-abade de São Brás, e recebeu a bênção abacial das mãos do cardeal Francisco de Rodt, bispo de Constança. Imediatamente empenhou-se em restabelecer a disciplina regular em seu mosteiro, para o qual redigiu novas constituições. A 23 de julho de 1768, um terrível incêndio destruiu a abadia, e os religiosos tiveram de buscar refúgio em diversos mosteiros. O abade ocupou-se sem demora em reerguer sua abadia, onde, ao cabo de quatro anos, os monges se viram novamente reunidos, e cuja igreja foi consagrada a 28 de setembro de 1783. Muito estimado pelos príncipes com os quais teve de tratar para a defesa dos direitos de seu mosteiro, mostrou-se sempre o filho dedicadíssimo e submissíssimo do soberano pontífice Pio VI, a quem visitou por ocasião de sua viagem a Viena.
A atividade de dom Martinho Gerbert estendia-se a todas as dependências de sua abadia, e sua inteligente caridade sabia antecipar-se às necessidades de todos os que viviam em seu principado. Socorreu, tanto quanto pôde, os emigrados franceses e muito particularmente os sacerdotes que fugiam diante da Revolução, nos quais via confessores da fé. Apesar dos cuidados que sempre dedicou ao governo de sua abadia, jamais negligenciou o estudo e publicou numerosas obras que lhe valeram um lugar entre os primeiros liturgistas e teólogos do século XVIII.
Quase todas foram impressas pelas prensas da abadia de São Brás: Theologia vdus et nova circa prœscntiam Chrisli in eucharislia. in-8°, Fribourg, 1756; Principia Ihcologiœ exegeticœ. Prsemittunlur prolegomcna Ihcologiœ christianœ universœ. Accedit mantissa de tradilionibus Ecclesiœ arcanis, in-8°, Fribourg, 1757 ; Principia theologiœ symbolicœ ubi ordinc symboli aposlolici prœcipua doclrinœ christianœ capila explicantur, in-8°, Fribourg, 1758; Principia theologia: mystiese ad renovationem interiorem et sanctificalionem christiani hominis, in-8°, typis San-Blasianis, 1758; Principia theologiœ canonicœ quoad superiorem Ecclesiœ formam cl gubcrnalionem, in-8°, 1758; Principia Ihcologiœ dogmalicœ juxla seriem temporum et tradilionis ccelcsiasticœ digcsla, in-8°, 1758; Principia Ihcologiœ moralis juxla principia cl legem evangelicam, in-8°, 1758; De recto et perverso usa Ihcologiœ scholasticœ, in-8°, 1758; De ralione exercitiorum scholaslicorum prœcipiie disputalionum cum inler catholicos, tum contra adversarios in rébus fidei, in-8°, 1758; Principia theologiœ sacramenlalis, seplcm sacramentorum Novi Teslamenti doctrinam complexa, in-8°, Fribourg, 1758; Principia theologiœ liturgicœ quoad divinum officium, Dei cullum et sanclorum, in-8°, Fribourg, 1759; Demonstralio verœ rctigionis vcrœquc Ecclesiœ contra quasvis fedsas, in-8°, typis San-Blasianis, 1760; De communione polestalis ecclcsiaslicœ inler summos Ecclesiœ principes, ponlificem cl episcopos, in-8°, 1760;
De légitima ecclesiastica polcstate cirai sacra et profana, in-8°, 1761; De chrisliana felicilale hujus vitse, in-8°, 1762; De radiis divinitalis in operibus natures providentiœ cl graliœ parles très, in-8°, 1762; De sequa morum censura adversus rigidiorem et remissiorem, in-8°, 1763; Adparalus ad erudilionem Iheologicam, inslilulioni tironis congregationis S. Blasii destinants, in-8°, 1764; De selcclu Iheologico cirai cj fectus sacramenlorum, in-8°, 1764; De eo quod est juris divin i et ecclesiastici in sacramenlis, prœsertim in sacramento confirmationis, in-8°, 1764; De dierum festorum numéro minuendo, celebritale augenda, in-8°, 1765; De peccalo in Spiriium Sanctum in hac et altéra vita irremissibili. Accedit paraphrasis cum nofis selectis in Epistolam S. Pauli ait Hcbrœos, in-8°, 1766; Consliluliones monasterii e congregationis ad S. Blasium, in-fol., 1770;
Taphographia principum Austrise post mortem Palrum M. Ilerrgolt et R. Hcer restitula, mnns accessionibus aucla, et hœc usque iempora deducta, 2 in-fol., 1772; De translaiis llubsburgo-Austriacorum principum cl corum conjugum ex ccclesia Basilccnsi et monasterio Kônigs/cldcnsi in monaskrium S. Blasii cadaveribus, in fol., 1772; Crypta San-Blasiana nova principum Auslriacorum, translaiis corum cadaveribus ex Helvelia ad condilorium novum monasterii S. Blasii in Nigra Sylva, in-4°, 1772 et 1775 ; Codex cpislolaris Rudolphi I Romanorum régis, locuplelior ex manuscripits bibliolhecœ Vindobonensis editus ac commcnlario illustratus. Prœmitlunlur Fasli Rudolphini, cum ex ipsis ejus epislolis, tum ex ediis antiquis monumentis et scriptoribus. Accedunt diplomcda, in-fol., 1772; Pinacolhcca principum Austriœ post mortem Palrum M. Hcrrgolt et R. Heer recognila cl édita, 2 in-fol., 1773; Praxis regulœ S. Benedicli, ex gallica lingua versa, in-8°, 1773; lier Alemanicum, accedit Italicum et Gallicum, in-8°, 1773 : outra edição em 1774; uma tradução em alemão apareceu em 1776; De caniu et musica sacra a prima Ecclesiœ œtate usque ad prœsens tempus, 2 in-4°, 1774; Scriplorcs ecclesiastici de musica sacra, polissimum ex variis Haliœ, Galliœ et Germanise codicibus manuscriplis collecti, et nunc primum publicaluce donali,3 in-4°, 1774; Velus liturgia Alemannica, disquisitionibus prœviis, nolis et observationibus illustrala, 2 in-4°, 1776; Dœmonurgia theologiee expensa, in-4°, 1776; Monumcnta veleris liturgiœ Alemannicœ. Accedit pars ritualis et pars hermeneuiica, 2 in-4°, 1779; Historia Nigrœ Sylvœ ordinis S. Benedicli coloniœ. Cum codicc diplomatico et variis tabulis œri incisis, 3 in-4°, 1783-1784 ;
Anrede am die versammcltcn Ordcnsgcisllichen am vorabende der feierlichcn Kircheneinwcihung zn Si. Blasien, in-8°, Saint-Gall, 1784; De Rudolpho Suevico, comité de Rhinfcldcn, duce, rege, deque ejus illustri jamilia apud S. Blasium sepulla, cryplœ huic anliquœ nova Auslriacorum principum adjuncta cum aopendice diplomalum, in-4°, typis San-Blasianis, 1785; Soliludo sacra siu exercitia spiritualia exdoclr.u't et exemplis sacrœ Scripturœ et sanclorum Palrum, in usum pastorum E'desiœ, in-8°, 1787; Ecclcsia militons, regnum Chrisli in terris, in suis fatis reprœscnlala, 2 in-8°, 1789; Nabuchodonosor somnians régna et regnorum ruinas a thcocralia exorbitantium. Prodromus Ecclesiœ mililantis, 1791; Jansenislicarum conlroversiarum ex doctrina S. Augustini retraclatio, in-8°, 1791 ; Observalioncs in sœculum Chrisli terlium et quartum, in-8°, 1791; De sublimi in evangelio Chrisli juxta divinam Verbi incarnati nconomiam. Opus hoc edilum ab ejus successore abbate Mauritio Ribellc, 3 in-8°, 1793; De périclitante hodierno Ecclesiœ slalu, prœsertim in Gallia, in-8°, 1793; Glossaria theotisca medii œvi. Unaquc specimina codicum M. S. a sœculo i\ usque xm, in-8°, typis San-Blasianis, 1865.
Scriplorcs ordinis S. Benedicti qui 1750-1880 fuerunl in imperio Anslriaco-Hungarico, in-4°, Vienne, 1881, p. 115; J.-B. Weiss, Trauerredc auf den verstorben Fiirsl-Abt M. Gerbert zu Sanct-Blasien, in-4°, Saint-Blaise, 1793 ; Bader, Furslabl Martin Gerbert von St. Blasien : ein Lebensbild aus dem vorigen Jahrhundcrt, in-8°, Fribourg, 1875; G. Krieg, Pfeilschifter, Furslabl Martin Fiirslabt Gerbert Martin von Gerbert St. Blasien, von in-4°, St. Blasien, 1896; in-8°, Cologne, 1912; Fétis, Biographie générale des musiciens, 2e édit., in-8°, Paris, 1874, t. m, p. 456; Feller, Dictionnaire historique, 1848, t. iv, p. 94; Hurter, Nomcndator, 1912, t. iv, col. 560-567.
B. Heurtebize.
Autor original: B. Heurtebize
A extração e a tradução foram feitas por IA e em caso de algum erro podem entrar em contato com o editor