CASSANDRE Georges, teólogo belga, nascido em 1515 em Bruges ou na ilha de Cassandt, falecido em Colônia em 3 de fevereiro de 1566. Foi recebido em 1532 como mestre em artes em Lovaina e tornou-se, em seguida, professor de belas-letras em Bruges.
Conhecedor da teologia, do direito e das línguas antigas, dedicou-se primeiramente à Sagrada Escritura, depois às controvérsias teológicas. Com razão, censurou-se-lhe ter se mostrado demasiadamente conciliador para com os heréticos de sua época e ter concedido uma importância excessiva às suas obras. Desconhecia a autoridade do Concílio de Trento, conquanto reconhecesse a dos concílios da antiguidade.
Sua principal tentativa de conciliação entre os protestantes e os católicos foi aquela que empreendeu por desejo do imperador Fernando I e de seu sucessor Maximiliano II. Para esta circunstância, não podendo tomar parte nas conferências, compôs um escrito: Consultatio de articulis religionis intra catholicos et protestantes controversis. Esta obra, na qual Cassandre concede demasiado aos protestantes, não fora destinada por seu autor a ser publicada; só apareceu após sua morte, in-4°, Colônia, 1577. Grotius deu-lhe uma edição anotada em 1642.
Dentre os outros escritos de G. Cassandre, destacam-se: De viris illustribus in sacris Bibliis usque ad Regum historiam, in-8°, Colônia, 1550; Honorii Augustodunensis de prædestinatione et libero arbitrio dialogus, in-8°, Colônia, 1552; B. Vigilii martyris et episcopi Tridentini opera, in-8°, Colônia, 1555; Hymni ecclesiastici præsertim qui Ambrosiani dicuntur, in-4°, Colônia, 1556; Liturgica, de ritu et ordine dominice cene celebrandæ, in-8°, Colônia, 1558; Ordo romanus de officio missæ, in-8°, Colônia, 1558; Acta colloqui Cassandri cum duobus anabaptistis, 1558, 1565; De officio pii ac publice tranquillitatis vere amantis viri in hoc religionis dissidio, obra que apareceu em Basileia em 1561 sem nome de autor e foi atacada por Calvino, que a creditou ao jurisconsulto François Baudoin; Cassandre replicou com: Defensio traditionum veteris Ecclesie et SS. Patrum adversus J. Calvini criminationes, in-4°, s. l. (1562), sob o nome de Veranus Modestus Pacimontanus; De baptismo infantium testimonia veterum, de baptismo infantium doctrina catholica, de origine anabaptistæ sectæ, in-8°, Colônia, 1563; De sacra communione christiani populi in utraque panis et vini specie consideratio, in-4°, Colônia, 1564.
As obras de G. Cassandre, às quais foram adicionadas 117 cartas, foram publicadas em Paris, in-fol., 1616. Valère André, Bibliotheca belgica, in-8°, Lovaina, 1643, p. 259; Dupin, Bibliothèque des auteurs ecclésiastiques du XVIe siècle, in-8°, Paris, 1703, p. 447; Hurter, Nomenclator, t. II, col. 41.
Autor original: B. Heurtebize
A extração e a tradução foram feitas por IA e em caso de algum erro podem entrar em contato com o editor