AGOSTINHO DE ALVELDT

AGOSTINHO DE ALVELDT

3. AUGUSTIN ALVELDT, em latim Alveldianus, ele próprio Alveldensis ou Alvedius, frade menor da observância regular ou cordelier, assim chamado devido ao lugar de seu nascimento, Alveldt, perto de Hildesheim. Leitor de teologia no convento de Santa Cruz, em Leipzig, tornou-se célebre por seus ataques muito vivos em seus discursos e escritos contra Lutero e seus discípulos. Em 1523, era guardião do convento de Halle; morreu por volta de 1532. Seus adversários cobriram-no de insultos grosseiros em suas respostas.

Seus escritos são os seguintes: 1° Super apostolica sede, an videlicet jure divino, anque jure humano pontifex qui papa dici cœptus est, jure divino in ea ipsa presideat, non parum laudanda ex sacra Bibliorum canone declaratio, in-4°, Leipzig, 1520; uma segunda edição apareceu no mesmo ano, assim como uma edição alemã; Lonicer, Veltkirch e Lutero responderam a ele; 2° um sermão em alemão contra Lutero, in-4°, Leipzig, 1520; 3° Tractatus de communione sub utraque specie quantum ad laicos, an ex literis dici possit Christum hanc vel præcepisse vel præcipere debuisse, et quid in re hoc sentiendum pie, sane, catholice sit juxta veritatem evangelicam, in-4°, Leipzig, 1520; 4° Malagma optimum... contra infirmitatem horribilem duorum virorum, fratris Joannis Loniceri theologi et fratris Martini Lutheri ordinis eremitani, in-4°, Leipzig, 1520; 5° Ad M. Lutherum... disputatio, in-4°, Leipzig, 1520; 6° Responsio ad rationes, quibus fretus Lutherus... deponere... Disputationem de Weimar, in-4°, Leipzig, 1522; 7° ... Alveldts... em Kapp, Kleine Nachlese, t. II, p. 516-519; 8° Willenbt et Alveldiana Ibgott, in-4°, 1523; 9° Epistola contra impios Deiparæ virginis Mariæ detractores, blasphematores, 1527; esta obra foi publicada também em alemão; 10° Widder Luthers Trostung an die Christen, 1528; 11° Oratio theologica bipartita ad clerum, in qua Martini Lutheri omniumque Lutheranorum ruinoso ac stultissimo fundamento, in-8°, Leipzig, 1528; 12° Auslegung, in-8°, 1530; 13° Sermo de sacramentali confessione... in-4°, s. l. n. d. Hurter, Nomenclator literarius, t. IV, col. 1062-1063.

Autor original: E. Mangenot

A extração e a tradução foram feitas por IA e em caso de algum erro podem entrar em contato com o editor