NICOLAS SIMONIS (também chamado Harlemensis), teólogo, canonista e historiador carmelita do século XV. Nicolas Simonis nasceu em Haarlem (Holanda), e abraçou o estado religioso no convento dos carmelitas de sua cidade natal. Certos autores o dizem provincial da província carmelitana da Alemanha inferior, erradamente porém, pois não figura no livro oficial da ordem.
Bom teólogo e canonista, foi além disso excelente pregador e defensor ardoroso da fé. Morreu em Haarlem em 1495 segundo alguns; segundo outros em 1511, em idade avançada. Devemos a ele diversas obras tais como: 1. Disputatio, Veneza, 1487; 2. Repetitiones, Estrasburgo, 1493; depois reunidas sob Disputationes et repetitiones, Veneza, 1497; 3. De potestate papae, imperatoris et concilii libri quatuor, in II libro Decretal., de foro competenti, cap. Si quis contra clericum, Milão, 1495 e 1510; 4. Um volume de sermões do tempo e dos santos em latim sob o título de Vademecum, Estrasburgo, 1493 e Nuremberg, 1498.
Nicolas deixou ainda à posteridade várias outras obras, provavelmente permanecidas manuscritas: Consiliorum volumina duo; Vitae sanctorum Patrum, lib. I; De sacris mulieribus, lib. I; Vita sanctae Annae, lib. I; Vita sancti Cyrilli, lib. I; Historia ordinis carmelitarum, lib. I; Farrago fragmentorum, lib. I; Chronicon temporum, lib. I; e, segundo certos autores, uma Vida de São Simão Stock.
Jean Trithème, Catalogus illustrium virorum Germaniam... exornantium, Opera historica, Frankfurt, 1601, p. 179-180; Baie, Scriptorum illustrium majoris Britanniae catalogus, Basileia, 1559, cent. IV, cap. VII, t. i, p. 297; Gesner, Bibliotheca (Epitome de Simler), Zurique, 1574, p. 525-526; Pierre Lucius, Carmelitana bibliotheca, Florença, 1593, fol. 68 r°; Possevin, Apparatus sacer, Veneza, 1606, t. ii, p. 495; André Valère, Bibliotheca belgica, Lovaina, 1623, p. 629-630; 1643, p. 696-697; Gérard J. Vossius, De historicis latinis libri tres, Leiden, 1627, lib. III, cap. x, p. 565; Sweert, Athenae belgicae, Antuérpia, 1628, p. 582; Biscareti, Palmites vineae Carmeli, ms. de 1638, conservado no colégio Santo Alberto em Roma, fol. 179 v°; Alègre de Casanate, Paradisus carmelitici decoris, Lyon, 1639, p. 372; J. Fr. Foppens, Bibliotheca belgica, Bruxelas, 1639, t. ii, p. 919 b; J.-B. de Lezana, Annales, Roma, 1645-1656, t. iv, p. 991, n. 4; Daniel de la Vierge Marie, Speculum carmelitanum, Antuérpia, 1680, t. ii, p. 1109, n. 3931; Albert Fabricius, Bibliotheca latina Mediae et Infimae Aetatis, Florença, 1858, t. v, p. 125; Aubert Miraeus, Auctuarium de scriptoribus ecclesiasticis, Hamburgo, 1718, p. 97, n. 525; P.-A. Orlandi, Origine e progressi della stampa (1457-1500), Bolonha, 1722, p. 371; Mich. Maittaire, Annales typographici, Amsterdã, 1733, t. i, p. 491, 649; Cosme de Villiers, Bibliotheca carmelitana, Orléans, 1752, t. ii, col. 511-512, n. 50; Goyers, Annotationes in Bibliothec. carm. (de Cosme de Villiers), manusc. da Univ. de Gand, t. ii, col. 511; Panzer, Annales typographici, Nuremberg, 1793, t. i, p. 51, n. 257; t. iii, p. 249, n. 1050; Hain, Repertorium bibliographicum, Stuttgart, 1826, t. iii, p. 492, n. 11777 e 11778; Hurter, Nomenclator literarius, 3e édit., t. ii, col. 1177; Benedict Zimmermann, Monumenta historica carmelitana, Lérins, 1907, p. 268, 279, 308 e 522.
P. Anastase de Saint-Paul.
Autor original: A. Teetaert.
A extração e a tradução foram feitas por IA e em caso de algum erro podem entrar em contato com o editor