MICHEL (AGOSTINHO)

MICHEL (AGOSTINHO)

MICHEL. — 1. Augustin (1661-1751), nasceu em 1661 numa pequena aldeia nos arredores de Understroff (Alta Baviera), e entrou por volta dos vinte anos de idade no convento dos cônegos regulares de Santo Agostinho nessa mesma localidade. Enviado à Universidade de Dillingen, voltou dali doutor em teologia e in utroque jure, e lecionou por muito tempo em seu convento. Por fim, aceitou a paróquia de Aspach, onde morreu em 1751. Muito estimado pela profundidade de seus conhecimentos e pela amenidade de seu caráter, havia sido designado conselheiro eclesiástico pelo eleitor de Colônia, pelo príncipe-bispo de Frisinga e pelo príncipe-abade de Kempten.

Sua produção literária, que é volumosa, é sobretudo dedicada à moral: nela permanece fiel ao ensino recebido dos jesuítas de Dillingen. 1° De jure et justitia juridice et theologice tractata, in-4°, Augsbourg et Dillingen, 1697; 2° Discussio juridica de lege amortizationis contra L. B. de Schmid, in-8°, Rome, 1699; 3° Theologia canonico-moralis seu perfecta et practica instructio sacerdotis curati tam pro foro interno quam externo, in-fol., 4 tomos em 3 vol., Augsbourg et Dillingen, 1710-1712, de um probabilismo extremamente resoluto; 4° Discussio theologica de contritione et attritione, ibid., 1710, onde Michel refuta as opiniões de Ledrou sobre a necessidade de um começo de amor de Deus na atrição; 5° Confutatio infamis libri cui temerarius titulus est Expostulatio et protestatio qua reclamat una adversus decretum pontificium quo centum et una propositiones damnatae sunt Pasch. Quesnel presbyter Parisiensis, in-8°, Landshut, 1719, publicado também em alemão em Augsbourg, 1721: Gründliche Widerlegung jenes verschrieenen Buchs, etc.; nele o autor ataca com grande vivacidade a Protestation redigida em 1715 por Quesnel contra a bula Unigenitus, condena os quatro bispos «apelantes» e justifica a condenação de cada uma das proposições.

F. C. G. Hirsching, Historisch-litterarisches Handbuch, v a, Leipzig, 1800, p. 328, reproduzido em J. G. Meusel, Lexikon der teutschen Schriftsteller, t. IX, Leipzig, 1809, p. 161; Hurter, Nomenclator, 3ª ed., t. iv, col. 1636 (chama o autor de Michl).

H. Amann.

Autor original: É. AMANN

A extração e a tradução foram feitas por IA e em caso de algum erro podem entrar em contato com o editor