GRAFFIIS (TIAGO DE)

GRAFFIIS (TIAGO DE)

GRAFFIIS (TIAGO DE), beneditino, de uma nobre família de Cápua, nascido por volta de 1548, morto em Nápoles em 19 de outubro de 1620. Tendo entrado na ordem de São Bento, fez profissão em São Severino de Nápoles em 3 de abril de 1572. Doutor in utroque jure, foi censor dos livros e grande penitenciário da diocese de Nápoles. Foi além disso, durante alguns anos, mestre dos noviços em São Jorge Maior de Veneza. Tiago de Graffiis recusou sempre as dignidades eclesiásticas: teve, contudo, de aceitar o título de abade titular que Paulo V, que o estimava por sua virtude e sua doutrina, lhe havia concedido.

Publicou as seguintes obras: Decisionum aurearum casuum conscientiæ pars I in IV libros divisa, in-4°, Veneza, 1591; uma edição locupletata et aucta foi publicada em 1593; Decisionum aurearum pars II, tribus libris distincta, in-4°, Veneza, 1595; outra edição aucta, purgata et emendata, em 1611; Appendix tam primi quam secundi tomi Decisionum aurearum in qua non solum mutin in prædictis tomis contenta exactius et diligentius explicantur ; sed etiam alia plurima de pænitentia, et casuum reservatione, de indulgentiis, de excommunicatione, d de electione, regimine animarum, confessariis ac pœnitentibus admodum utilia et necessaria adducuntur, in-4°, Bolonha, 1603; Additamenta ad primum et secundam partem Decisionum aurearum, in quibus prœter ea quæ alias ventilata et discussa fuere graviter, nonnulla etiam nunc recenter prioribus auctarii vice apposita et quœdam pariter plane nova pertractata accesserunt, in-4°, Veneza, 1610; Consiliorum sive responsorum casuum conscientiæ t. i libris quinque juxta Decretalium numerum et ordinem distributorum, 2 in-4°, Veneza, 1610; Practica quinque casuum summo pontifici reservatorum juxta decretum démentis VIII et etiam reservatorum episcopis et archiepiscopis Italiæ, et etiam interpretatio undecim casuum prædictis regularibus reservatorum, in-4°, Nápoles, 1609; De arbitrariis confessariorum quœ attinent ad casum conscientiæ libri duo, in-4°, Nápoles, 1613. Tiago de Graffiis publicou além disso: Sermones spirituales totius anni, in-4°, Veneza, 1595. Todas essas obras tiveram várias edições. Entre os manuscritos que deixou encontrava-se um tratado De potestate papæ, que Paulo V ordenou depositar na biblioteca Vaticana.

Armellini, Bibliotheca benedictino-casinensis, in-fol., Assis, 1731, part. II, p. 4; Ziegelbauer, Historia rei literariae untinis S. Benedicti, t. iv, p. 13G, ICI, 249; [dom François], Bibliothèque générale des écrivains de l'ordre de saint Benoit, t. i, p. 112; Hurter, Nomenclator, 1907, t. m, col. 600-601.

B. Heurtebize.

Autor original: B. Heurtebize

A extração e a tradução foram feitas por IA e em caso de algum erro podem entrar em contato com o editor