ERATH (AGOSTINHO)

ERATH (AGOSTINHO)

ÉRATH (Augustin, cônego regular de Santo André), de Augsburgo, nasceu em Buchloe, perto de Augsburgo, em 28 de fevereiro de 1648. Em 1667, entrou entre os cônegos regulares de Santo Agostinho, e fez seu noviciado na abadia de Wettenhausen. Estudou na universidade de Dillingen e obteve o diploma de doutor em teologia no ano de 1679. Seus superiores confiaram-lhe o ensino da teologia e da filosofia em vários colégios, em particular em Reichersberg e em Klosterneuburg. O papa o nomeou prelado apostólico em 1680, e o imperador da Alemanha lhe conferiu, no mesmo ano, o título de conde palatino. O bispo de Passau nomeou-o seu conselheiro e bibliotecário, e em 1698 confiou-lhe o governo da abadia de Santo André. Ali morreu em 5 de setembro de 1719. O P. d'Érath adquiriu grande reputação por sua ciência teológica, histórica e jurídica, e por seus esforços para restabelecer em sua ordem as tradições agostinianas. Tentou também, em seus escritos teológicos, conciliar a predeterminação física da escola tomista com a ciência média dos molinistas. Eis a lista de suas obras: Philosophia Augustini, Dillingen, 1678; Kurzverfasste Sprichwörter der hl.

Ordens-Väter, Colônia, 1680, 1694; Mundus symbolicus, 2 vol., Colônia, 1680-1707; é a tradução latina da obra do abade Philippe Picinelli (1604-1686), Leipzig, Mondo simbolico, Milão, 1653; cf. Argelati, Bibliotheca scriptorum mediolanensium, Milão, 1745, t. II, col. 1076; Érath a aumentou duas vezes com um volume; Tractatus theologicus canonicus de canonicorum regularium vestibus, Viena e Dillingen, 1686; Unio theologorum, seu conciliatio praedeterminationis decreti divini intrinsece efficacis, prout physicae, seu thomistae docent et decreti divini extrinsece efficacis, prout recentiores per scientiam mediam explicant, Augsburgo, 1689; Meditationes et recollectiones animae per decemdiales exercitia Deo suo incumbentis, tradução latina de uma obra do cônego regular R. Bernard Tinelti, Augsburgo, 1690; Manna animae, oder Himmelbrod der Seelen auf jeden Tag des Jahrs, Viena, 1690; tradução alemã de uma obra italiana do R. P. Paulo Segueri, S. J., Leipzig, 1694; Augustus vel cris enisei Ordo per emblemata, historiam politicas et christianas demonstrans, Passau, 1694; Symbola virginica, tradução latina da obra de Picinelli, Simboli verginali, publicada em Milão, em 1679; Amalthea sacrarum religionum, Augsburgo, 1695; Maximis, tradução latina da obra de Picinelli, Le massime dei sacri chiostri, Milão, 1678; Commentarius theologico-juridico-historicus in regulam S. Augustini, Viena, 1698, t. I (único publicado); os beneditinos pediram sua supressão, e a Santa Sé convidou o autor a não continuá-lo, e a retirar de venda os exemplares; Lumina reflexa, seu de antiquae novaeque legis scripturis cum consensu veterum authorum S. Bibliis, Frankfurt, 1702, tradução latina, e Milão, 1667, da obra de Picinelli, Lumi e riflessi; Conciones in singulos dies adventus, adventum seu quadragesimae primum et secundum italico idiomate composita, do P. Picinelli, Milão, 1672 e Ulm, 1710, tradução latina de três obras italianas impressas do P. Picinelli.

O P. Duelli cita entre as obras do P. Érath três folhetos sobre as controvérsias entre os arcebispos de Salzburgo e os bispos de Passau, que não queriam se submeter à jurisdição metropolitana dos primeiros, cf. Schrödl, Geschichte des fürsten-bistums Passau bis zur Säkularisation des zum Bistum Suencta Passau, Passau, 1879, p. 368: 1º Passaviensis narratio facti et juris, quod fovet Ecclesia Salisburgensem; 2º Succincta narratio facti et juris iterata ac defensa pro nativa exemptionis juris contra Ecclesiae Passaviensis (contra brevem notitiam juris politico-salisburgensis in Ecclesiam Passaviensem; 3º Genuina informatio historica pro nativa exemptionis Ecclesiae Leireaco-passauiensis: contra recens scriptum, cui titulus: Informatio historica super jure metropolitico Salisburgensi in Ecclesiam Passaviensem. A Santa Sé impôs silêncio a ambas as partes, e esses folhetos foram retirados de circulação. Sob o título Res Sanct-Andreaeanae, o P. d'Érath escreveu outros três folhetos: 1º Dissertatio de Ottone III, imperatore: primo canonicae augustissimo, fundatore reg. S.

Augustini canonicorum ad S. Andream cis Trasenam; 2º Séries praelatorum Ecclesiae collegiatae canonicorum regularium Divi Augustini ad S. Andream cis Trasenam ab anno 998 usque ad 1723; 3º Bullae et diplomata quaedam pontificum, imperatorum et archiducum Austriae pro canonia S. Andreae expedita. Esses folhetos foram inseridos na obra de Duelli, t. II, p. 368-436. O P. d'Érath é também autor das obras seguintes, que permaneceram inéditas: Theologia scholastica; Tractatus singularis ad mentem S. Augustini de sacramentis; Tractatus de immaculata conceptione B. Mariae Virginis; Philosophia erathiana; Annales antiquissimae Ecclesiae collegiatae canonicorum regularium ad S. Andream cis Trasenam cum historia politica rerum austriacarum; Anticrisis pro vindicando honore ac praerogativa sacri et antiquissimi ordinis canonicorum regularium S. Augustini; Tractatus contra antilogiam Carlowaeschin. Duelli, Miscellanea, Augsburgo e Graz, 1724, t. II, Prefácio, n. 15; Biographie universelle, Paris, 1815, t. XIII, p. 235-236; Allgemeine deutsche Biographie, Leipzig, 1877, t. VI, p. 183; Hurter, Nomenclator, t. IV, col. 151, 625. A. PALMIERI.

ERB Anselmo, teólogo alemão, beneditino, nascido em Ravensburgo em 29 de janeiro de 1688, morto em 21 de maio de 1767. Abraçou a vida religiosa em 1706 na abadia de Ottobeuren e ensinou retórica, filosofia e teologia aos estudantes de seu mosteiro. Em 1720, lecionava filosofia na universidade de Salzburgo, e ali recebeu o barrete de doutor. Em 1725, tornou-se reitor do colégio de Freising e ali deu aulas de direito; dali passou à universidade de Fulda, onde ensinou de 1735 a 1740. Foi depois escolhido abade de Ottobeuren. Compôs diversas obras: Scientiarum prodromus, Forum casuum, in-8°, Salzburgo, 1722; Rescriptorum seu tractatus theologico-canonicus de casibus reservatis in genere et in specie, in-8°, Freising, 1726; Dissertatio canonico-politica de matrimoniis eorum magistratu vel ministro protestantium contractis, in-4°, Fulda, 1739; Tractatus de natura, requisitis et obligatione sponsalium tum secundum jus commune, cum ad edictum dioecesanum Fuldense, in-4°, Fulda, 1740. Ziegelbauer, Historia rei literariae ord. S. Benedicti, t. IV, p. 140; [dom François,] Bibliothèque générale des écrivains de l'ordre de S. Benoît, t. I, p. 289; Hurter, Nomenclator, t. V (1895), col. 190

Autor original: B. Heurtebize

A extração e a tradução foram feitas por IA e em caso de algum erro podem entrar em contato com o editor