CAMPEGGI (TOMÁS)

CAMPEGGI (TOMÁS)

2. CAMPEGGI, CAMPEGGIO, Thomas, nascido em Bolonha em 1500, era irmão do cardeal Laurent Campeggio, a quem acompanhou em várias de suas legações. Obteve várias dignidades na corte pontifícia e foi nomeado em 1520 por Leão X para o bispado de Feltre. Paulo III enviou-o em 1540 como núncio ao colóquio de Worms. Foi um dos três primeiros bispos que se encontravam na abertura do Concílio de Trento. Desfrutou nesta assembleia de uma grande autoridade, e foi ele quem, na II sessão, fez decidir que se trataria ao mesmo tempo dos dogmas e da reforma. Morreu em Roma em 11 de janeiro de 1564.

É o autor do tratado De auctoritate et potestate pontificis romani in Ecclesia Dei, Veneza, 1550, 1553, 1555, que alguns bibliógrafos atribuem ao seu sobrinho, Alexandre Campeggio. Sua principal obra é o De auctoritate sanctorum conciliorum, Veneza, 1561; nela proclama a supremacia do papa sobre o concílio, concedendo todavia aos cardeais, ou, na falta destes, aos príncipes e aos bispos, o direito de convocar um concílio caso o papa se recuse. Estudou também a questão: An romanus pontifex possit dirimere matrimonium ab hereticis contractum, Veneza, 1562. Considera indissolúveis os casamentos dos católicos com hereges.

Seus outros escritos concernem ao direito canônico ou à disciplina eclesiástica: De celibatu sacerdotum non abrogando, Veneza, 1554; De beneficiorum pluralitate, in-12, Veneza, 1555, reproduzido na Bibliotheca pontificia de Rocaberti, t. XX, p. 568 sq.; An pontifex possit incurrere labem simonie; De pensionibus; De fructuum reservatione; De regressuum reservatione; De beneficiorum reservationibus; De beneficiorum commendis; De unionibus ecclesiarum; De annatarum institutione et earum defensione; De coadjutore episcoporum; De residentia pastorum. A maior parte desses opúsculos encontra-se no Tractatus illust. jurisconsultorum, Veneza, 1584, t. XIII, XV, XIX, e nos Opuscula de diversos autores, reunidos por Remy Florentin, Veneza, 1562.

Ellies Dupin, Histoire de l’Eglise et des auteurs ecclésiastiques, XVIe siècle, Paris, 1703, t. IV, p. 278-284; Pallavicini, Hist. concil. Trid., 1. I, c. vi, n. 4, 1. IV, c. XI, n. 9; c. XII, n. 13; 1. V, c. VIII, 1. VI, c. X, n. 1; Theiner, Acta authentica oecumenici concilii Tridentini, Agram (1874), t. I, p. 29, 40, 44, etc.; Concilium Tridentinum, Fribourg-en-Brisgau, 1904, t. IV, ver Index, aos verbetes Feltrensis, Suecie regnum; p. 598-599, 614-615; André, Cours alphabétique de droit canon, 2e édit., Paris, 1853, t. V, p. 417-418; Kirchen-lexikon, t. II, col. 1781-1782; Hurter, Nomenclator, t. I, p. 40-41.

Autor original: E. Mangenot

A extração e a tradução foram feitas por IA e em caso de algum erro podem entrar em contato com o editor