BOULDUC (BOLDUCIUS)

BOULDUC (BOLDUCIUS)

BOULDUC (Bolducius), capuchinho, na vida religiosa o Pe. Jacques de Paris, pertencia provavelmente a uma família que forneceu, no final do século XVII e no início do século XVIII, alguns membros à Academia das Ciências. Tendo entrado na vida religiosa por volta de 1580, exerceu nela diversos cargos antes de dedicar-se inteiramente à composição de suas diversas obras. O Pe. Boulduc faleceu no convento da rua Saint-Honoré, em 8 de setembro de 1646.

Tinha publicado: 1º Commentaria in librum Job, in-4º, Paris, 1619; 2 in-fol., 1637; De Ecclesia ante legem, libri tres: in quibus indicatur quis a mundi principio usque ad Moysen fuerit ordo Ecclesiae, quae festa, quae templa, quae sacrificia, qui ministri, qui ritus et ceremoniae, in-8º, Paris, 1626; 2ª ed., Paris, 1630; 3º De Ecclesia post legem, liber analogicus nondum editus, in quo ostenditur quanta sit similitudo inter legem naturalem et legem evangelicam. Additur expositio Epistolae B. Judae apostoli..., in-4º, Paris, 1630; 4º De orgio christiano libri tres, in quibus declarantur antiquissima et sacrosanctae eucharistiae typica mysteria, quae in frumento ab Adam instituta, deinde ex Noe additione vini illustrata, perque totum orbem pie celebrata, sensim apud gentiles Orgiorum vocabulo mendam in ritibus horrendas foeditates contraxerant, in-4º, Lyon, 1640.

Nessas diversas obras, o Pe. Boulduc demonstra grande erudição; censuram-lhe ideias singulares e paradoxais, que foram por vezes exageradas a bel-prazer. Jacques d’Auzoles Lapeyre, de quem ele havia criticado algum livro, escreveu contra ele: L’Anti-Babau, ou anéantissement de l’attaque imaginaire du R. P. Jacques Bolduc, Paris, 1632.

Bernard de Bologne, Biblioth. script. O. M. capuc., Veneza, 1747; Hurter, Nomenclator literarius, t. 1, p. 486; Vigouroux, P. ÉPPOUARD d’Alençon.

Autor original: P. Édouard d'Alençon

A extração e a tradução foram feitas por IA e em caso de algum erro podem entrar em contato com o editor