ARÉTIUS Benoit, teólogo protestante, nascido em Berna por volta de 1505, falecido nesta mesma cidade em 22 de abril de 1574. Terminados seus estudos de filosofia, foi professor de lógica na Universidade de Marburg. Retornou logo a Berna, onde ensinou línguas e, posteriormente, teologia segundo Calvino. Arétius dedicou-se, além disso, à botânica e à astronomia.
Deixando de lado seus escritos sobre ciências naturais e seus comentários sobre diversos livros da Bíblia, citaremos apenas: Valentini Gentilis justo capitis supplicio Bernœ affecti brevis historia ; et contra ejusdem blasphemias orthodoxa defensio articuli de sancta Trinitate ; censura propositionum quibus nituntur catabaptistœ in Polonia probare baptismum non successisse circumcisioni, in-4°, Genebra, 1567 ; Problemata theologica, continent prœcipuos nostrœ religionis locos, brevi et dilucida ratione explicatos, in-fol., Lausanne, 3 partes, 1574-1576 ; Lectiones in D. Pauli de Cœna Domini, accédant in-8°, duo lemma, Lausanne, 1578 ; Examen theologicum, interprétât. sacra, in-8°, Lausanne, 1579.
Bibl. Walch, Bibliotheca theol., t. I (1757), p. 584, 864; Dupin, t. I (Paris, 1718), p. 461. B. H.
Autor original: B. Heurtebize
A extração e a tradução foram feitas por IA e em caso de algum erro podem entrar em contato com o editor