ALTING, Jean Henri, teólogo reformado, nascido em Emden (Hanôver) em 1583. Após ter estudado em Groninga e em Herborn, lecionou teologia em Heidelberg e dirigiu o Collegium sapientiae desta cidade. Quando, em 1622, Tilly tomou esta praça, Alting teve de fugir. Obteve em 1627 uma cátedra de teologia na Universidade de Groninga, ocupando-a até a sua morte (1647). Em 1618, delegado ao Sínodo de Dordrecht pela Igreja do Palatinado, sustentou ali, com todo o rigor, a teoria calvinista da predestinação. Publicou em 1618, em Heidelberg: Note in decadem problematum J. Behn de glorioso Dei et beatorum cœlo. Após a sua morte, várias de suas obras foram editadas pelo seu filho Jacques Alting: Exegesis Augustanæ confessionis una cum syllabo controversiarum quæ reformatis intercedunt cum Lutheranis, Amsterdã, 1647; Loci communes cum didactici tum elenctici; problemata tam theoretica quam practica; explicatio catecheseos palatinæ, 3 vol. in-fol., Amsterdã, 1646; Theologia historica, seu systematis historici loca quatuor, Amsterdã, 1664. Esta última obra foi incluída no Index por decreto de 25 de janeiro de 1684; todas as outras, por decreto de 10 de maio de 1757.
Ver o artigo Alting J. H., em Bayle, Dictionnaire historique et critique; Hoefer, Nouvelle biographie générale, Paris, 1855; Lichtenberger, Encyclopédie des sciences religieuses, Paris, 1877; Hauck, Realencyclopädie, Leipzig, 1896.
Autor original: V. OBLET
A extração e a tradução foram feitas por IA e em caso de algum erro podem entrar em contato com o editor